Како да се надминат повредите, падот на самодовербата и недоразбирањата со тренерите беа дел од темите на првиот Женски ракометен форум во Охрид.
Андреа Лекиќ испрати порака дека работата со психолог може многу да му помогне на спортистот во најтешките моменти, додека Индира Кастратовиќ ги повика младите ракометарки повеќе да разговараат и да веруваат во себе.
„Кога сте млади, многу работи ви изгледаат потешки отколку што навистина се. Проблемот го гледате како многу поголем и борбата ви изгледа многу потешка отколку кога сте повозрасни и поискусни. Во таквите моменти е важно да пронајдете пријателка, да ја отворите душата и искрено да разговарате. Веќе ќе се чувствувате полесно кога својата мака ќе ја споделите со некого. Зборувам тргнувајќи од сопственото искуство. Како што созревате, особено кога се враќате по повреда и поминувате низ тешки моменти, од срце ви препорачувам да работите со психолог. За мене тоа беше еден од приоритетите во најтешките моменти од кариерата. Мене многу ми помогна повторно да ја вратам вербата во себе и постепено да ја изградам самодовербата. Самодовербата многу тешко се гради, а исклучително лесно се губи. Затоа е важно полека да ја подигнувате, од ден на ден. Кога зборувам за дисциплина и за работа на себе, не мислам само на ракометот, тренинзите, вежбалницата и физичката подготовка. Да работите на себе значи да се образувате, да одите на училиште и да учите. Кога сте добри во една област, тоа се пренесува и во другите делови од животот. Многу е важно да работите на себе во секоја смисла. Денес живееме во свет во кој можете да прочитате многу позитивни работи и да добиете многу добри совети. Верувам дека секоја пречка може да се прескокне доколку се вооружите со знаење“, истакна Лекиќ.
Индира Кастратовиќ се потсети на времето кога комуникацијата меѓу тренерите и ракометарките била сосема поинаква. Таа призна дека тогаш немало многу простор за разговор и дискусија, но смета дека денешните генерации треба да ја искористат можноста отворено да разговараат за проблемите.
„За разлика од сите останати овде, јас доаѓам од едно друго време. Тоа беше период кога тренерите нè ‘малтретираа’, условно кажано, но истовремено и нè учеа. Денешните деца и младите ракометарки треба да бидат среќни затоа што имаат тренери што комуницираат со нив. Тука се и моите поранешни соиграчки Сандра Колаковиќ и Нена Дамјанац. Нашите тренери секојдневно нè учеа дека, ако тренерот ти каже да стоиш на глава, треба да застанеш на глава, а потоа тој ќе ти објасни зошто го побарал тоа од тебе. Немаше дискусија, немаше коментари и немаше разговор. Не велам дека тоа беше добро. Денешните деца се среќни затоа што имаат тренери што сакаат да комуницираат со нив, да откријат каде се наоѓа проблемот и заедно да најдат решение. Јас сум од поинакво време од она за кое зборуваа Лекиќ и Лидија. Среќна сум што денес сум опкружена со млади ракометарки и се обидувам да го надминам сето она низ што поминав. Сакам да им давам совети и секогаш сум отворена за сите репрезентации и клубови, доколку некому му се потребни совет или помош. Секоја ракометарка и секој спортист најпрво треба да верува во себе и да го сака тоа што го работи. Спортот е прекрасна работа, но како и животот, има свои подеми и падови. Ниту една од нас никогаш не го одиграла секој натпревар совршено. Во таквите моменти е важна поддршката од соиграчките. Тие се луѓето што ви се најблиски затоа што со нив поминувате најмногу време, понекогаш и повеќе отколку со родителите и партнерите. Треба да бидете поискрени едни со други. Помалку телефони, девојки. Дружете се, разговарајте и играјте игри. Преку дружењето и меѓусебната комуникација ќе станете поголеми и подобри луѓе, а секако и подобри спортистки“, порача Кастратовиќ.
▶▶▶ Приклучи се на VIBER – https://abit.ly/viber-24rakomet
Добивај директно РАКОМЕТНИ ВЕСТИ на твојот мобилен телефон 📲.
Со еден клик до сите вести. 🤾
